2007‑T351 alüminyum alaşımı, 2000 serisi alüminyumlar arasında yer almakta ve özellikle yüksek bakır içeriği ile öne çıkmaktadır. Alaşımın tipik bileşimi yaklaşık %3.3–4.6 bakır, %0.4–1.8 magnezyum, %0.5–1.0 mangan ve %0.8–1.5 kurşun içerirken, geri kalan büyük kısmı alüminyumdan oluşur. “T351” temperi, alaşımın çözeltide tavlanıp gerilme giderme işlemi ve ardından doğal yaşlanma sürecinden geçirilmiş versiyonunu ifade eder. Bu işlem, alaşıma hem iyi bir mukavemet kazandırmakta hem de boyutsal stabilitesini korumasına yardımcı olmaktadır.

Mekanik özellikler açısından 2007‑T351 yüksek statik mukavemete sahiptir. Nihai çekme dayanımı yaklaşık 410 MPa civarında olup, akma dayanımı 270 MPa seviyelerindedir. Kopma anındaki uzama oranı ise %5–6 civarında olup, alaşımın orta derecede sünek olduğunu göstermektedir. Bu özellikleri sayesinde 2007‑T351, tekrar eden yüklemelere maruz kalan yapısal parçalar ve dayanıklı makine elemanları için uygun bir malzeme olarak öne çıkmaktadır. Ayrıca yoğunluğu yaklaşık 3.1 g/cm³ olduğundan, mukavemet/ağırlık oranı açısından hafif yapılar için de avantaj sağlar.

İşlenebilirlik açısından 2007‑T351 iyi bir performans sergiler. Yüksek bakır ve kurşun içeriği, talaşlı imalat işlemlerinde (torna, freze, CNC) verimli sonuçlar elde edilmesini sağlar. Bununla birlikte, bükme ve derin çekme gibi şekillendirme işlemleri sınırlıdır; aşırı şekillendirme sırasında çatlama riski oluşabilir. Kaynaklanabilirliği ise sınırlıdır; alaşımın yüksek bakır içeriği kaynak sonrası mekanik özelliklerde düşüşe neden olabilir. Bu nedenle parçalar genellikle perçinleme veya mekanik bağlantı yöntemleri ile birleştirilir.

Korozyon direnci açısından 2007‑T351, diğer 2000 serisi alaşımlara benzer şekilde zayıf kabul edilir. Özellikle nemli ve deniz havası gibi koşullarda yüzey koruması gerekir. Alaşım galvanik ve intergranüler korozyona karşı hassastır; bu nedenle anodizasyon, boya veya kaplama gibi önlemler uygulanmadan dış ortamda kullanımı önerilmez. Tüm bu özellikleri göz önüne alındığında, 2007‑T351 havacılık, otomotiv, savunma ve makine sanayi gibi yüksek mukavemet gerektiren uygulamalarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Parçalar genellikle cıvata, perçin, şaft veya makine elemanı olarak tasarlanmakta ve talaşlı imalat ile hassas işleme süreçlerinde üretilmektedir.