2014 T4 alüminyum alaşımı, yüksek mukavemetli dövme alaşımlar arasında yer alan ve özellikle bakır (Cu) katkısı ile güçlendirilmiş bir malzemedir. T4 temper durumu, alaşımın çözeltiye alınarak doğal yaşlandırmaya bırakıldığı hâli ifade eder. Bu durumda alaşım, hem iyi bir süneklik hem de makul seviyede bir dayanım sunar. Genel olarak 2000 serisi alaşımlar havacılık sektöründe yaygın olarak bilinse de 2014 alaşımı, yüksek mekanik özellikleri ve nispeten iyi işlenebilirliği sayesinde ağır yüklere maruz kalan pek çok yapısal uygulamada tercih edilir.

Mukavemet açısından 2014 T4, çelik kadar yüksek olmasa da alüminyum grubundaki birçok alaşıma kıyasla oldukça güçlüdür. Çekme dayanımı genellikle 400 MPa civarına ulaşabilir ve bu hâliyle orta-yüksek yük taşıyan parçalarda güvenle kullanılabilir. Sünekliliğinin T6 gibi yapay yaşlandırılmış hallere göre daha iyi olması ise işlem görmesi ve şekillendirilmesi gereken uygulamalarda avantaj sağlar.

İşlenebilirlik bakımından 2014 alaşımı, özellikle talaşlı imalatta tercih edilen bir malzemedir. İçeriğindeki bakır ve diğer alaşım elementleri, talaş kırılmasını kolaylaştırır ve yüzey kalitesi açısından iyi sonuçlar alınmasını sağlar. Ancak kaynak kabiliyeti birçok 2000 serisi alaşımda olduğu gibi sınırlıdır; kaynak işlemi, mekanik özelliklerin düşmesine neden olabilir. Bu nedenle malzeme çoğunlukla dövme, işleme veya cıvatalı/somunlu bağlantılarla birleştirilir.

Korozyon direnci açısından 2014 T4’ün performansı, 5000 ve 6000 serisi alaşımlara göre daha düşüktür. Bakır oranının yüksek olması nedeniyle özellikle nemli, tuzlu veya kimyasal açıdan agresif ortamlarda yüzeyin korunması gerekir. Bu nedenle yüzey işlemleri—anodizasyon, kaplama veya boyama gibi—genellikle zorunludur. Buna rağmen yüzeyi doğru şekilde korunduğunda uzun ömürlü bir kullanım sağlanabilir.

2014 T4 alüminyum alaşımı; havacılık, otomotiv, ağır makine parçaları, dişliler, pistonlar, yüksek yük altında çalışan bağlantı elemanları ve yapısal dövme parçalarında yaygın şekilde karşımıza çıkar. Güçlü, işlenebilir ve belirli koruyucu önlemler alındığında dayanıklı bir malzeme olması, onu mühendislik uygulamalarında vazgeçilmez kılar.